simple lang gawin ang sinigang na tuna – sangkutsa lang ng sibuyas, kamatis at luya. haluan ng tubig at pang-asin. pag kumukulo na, ilagay ang isda at gula, sabay patay ng kalan.

pag nami miss ang pilipinas, luto agad ng sinigang. pangtanggal ng lungkot.

eto ang bago naming suki na fruit and vegetable stand. it’s about a mile away from home. yung taniman ng tinitindang mga prutas at gulay ay nasa likod lang ng tindahang ito.

late lunch ngayong sabado – tuna steak na may bawang. binaba ko lang sa ref ang tuna bago ako tumakbo. pag dating ko sa bahay, malambot na kaya tinimplahan ko na lang ito ng lime, pepper at soy sauce marinate. tapos nag gisa ako ng mushrooms. in an hour or so, mayroon na kaming masarap na low calorie, low fat lunch.

nagluto ako ngayong sabado ng gabi ng singapore style chicken curry. ano ba kaibahan nito sa chicken curry ng mga bumbay? mas may personality at mas bold ang singapore style sa tingin ko. mas maraming naglalarong lasa kasi sa dila mo – naroon yung anghang, alat at yung distinct curry taste na hinaluan ng gata.

typical ito sa singapore fusion food perfected over hundreds of years by a cocktail of people living together in a small island. sa ulam na ito naroon ang pinaghalong curry ng mga bumbay, gata at sili ng mga malay at yung expertong pagluto ng mga intsik. pag kinakain mo nga ito, mas maganda kung sabayan mo pa ng masigasig na pagkanta ng “we are the world, we are the children…”

nagluto ng miso soup si jet ngayong gabi. first time niyang gawin ito using ingredients na binili namin sa korean grocery sa tapat ng bahay. it was really good if i may say so myself.

samahan mo pa ng kimchi fried rice ang miso soup eh mapapa putang ina ka sa sarap.

tapos on top of the kimchi fried rice at miso soup ni jet ang grilled wild salmon na niluto ko. far and away, one of our best dinners ever. and everything’s fresh and cooked from scratch one regular thursday night.

brown rice, ang kanin ng mga diabetic. recently ay nilalalagay na ulit namin ni jet sa cup para sukat ang pagkain namin. ang tendency mo kasi pag maraming kanin sa hapag kainan ay kainin lahat ito.

recommendation ng kapitbahay naming si gigi na subukan itong argentinian red shrimp. mura lang dito dahil naka sale at masarap ang lasa. impak, may pagka lobster ang dating. ginisa ko lang sa bawang, kaunting paminta at asin. bagay na bagay para sa friday dinner, lalo na kapag may kasabay na malutong na gulay.

nagluto ako ng king crab para sa dinner namin ni jet ngayong president’s day. eto ang isa pang lutuin na napaka simple lang gawin. kuha ka lang ng steamer at ilagay ang crab sa loob. after 5 minutes, luto na. walang kahirap hirap.

ang secret lang sa king crab ay ang sawsawan. para sa akin, sukang maanghang na may toyo at kaunting asukal eh ok na. samahan mo pa ng lemon para pampatanggal ng lansa eh mapapa-putangina ka sa sobrang kasarapan.

eto nga pala yung king crab bago ko lutuin.

sabi ng doctor ko, ang diet daw ng mga diabetic ang pinaka healthy sa lahat kasi kontrolado mo kung ano at kung gaano karami ang pagkain. experience tells me that this is true. ever since na nag-iba ako ng lifestyle at sinunod ang diabetic’s diet ay bumaba ang timbang ko at parati na akong tinitigasan ngayon.

ang dilemma ko lang nung nagsisimula akong mag diet ay kinailangan kong kalimutan ang pinoy style ng pagkain dahil hindi ito masyadong maganda para sa mga may diebetic. sabi nga ng doctor ko, karamihan daw sa mga pasyente niyang mga pinoy ay either diabetic or hypertensive. pag minalas-malas pa ay both diabetic and hypertensive. mahilig kasi tayo sa kanin at ulam na maraming taba at mantika.

ang breakfast ang pinaka importanteng meal of the day. pero imbes na tapsilog o tuyo at singangag ay peanut butter and jelly sandwich with milk na lang ako ngayon pag weekends. may catch nga lang – reduced fat peanut butter, sugar free jelly, whole wheat bread at low fat (1%) milk.