I’LL LOVE YOU WITH ALL THE MADNESS IN MY SOUL

pagsakay ko pa lang sa bus, i knew immediately it was going to be a long trip. sa kaliwa ko, amoy sibuyas. sa kanan ko, amoy chicken curry. bwakanginangyan, umagang umaga, ni hindi man lang mag shower ang mga kupal. pakiramdam ko, para akong pumasok sa restaurant for a breakfast meal. napilitan tuloy akong umupo sa pinakalikod para lang umiwas sa nose breaking smell. i swear to god, muntik nang mapilayan ang ilong ko.

tapos pagdating ko naman sa train station, muntik akong makipagpalitan ng mukha sa isang babae sa harap ko. bigla kasi siyang napahinto nang lumusot ang takong niya sa maliit na butas ng drainage system. kung di lang ako nagmamadali, tatawa sana ako ng malakas. what are the chances of somebody hitting a hole in the ground that is less than an inch in diameter using the tip of a quarter of an inch heel? amazing. parang hole in one sa golf.

delayed din ang airport bound train kanina. iniisip ko, baka may nahulog na naman sa tracks. may dalawang namatay kasi a few weeks ago dahil minalas na nahulog. well, either minalas o sinadyang tumalon. ang dami ngang mga security personnel ngayon na umiikot sa platform. siguro for police visibility lang, to ease the fears of the public – kasi if you really want to jump in front of an incoming train, it’s not that hard. nabasa ko ang mga letters to the editor sa dyaryo. may mga tao nga na gustong lagyan ng bakod yung platform para daw di mahulog ang mga tao sa tracks. iniisip ko – eh paano sasakay ang mga tao kung lalagyan nila ng bakod ang platform? di bale, hindi man makasakay sa train, wala namang mahuhulog sa tracks. bwahaha!

all in all ok na rin. hindi ako na late sa opisina kahit parang pelikula ni dolphy ang trip ko ngayong umaga – may iyakan, tawanan, suntukan at kung ano-ano pa. ang pinaka konsuelo ko lang ay biglang tumugtog ang “born to run” ni springsteen sa iPod ko nang ako’y patakbo sa opisina from the train station. immediately, i felt good. kung “i love the smell of napalm in the morning” ang bukang bibig ni Lt Col Kilgore, “i love the sound of springsteen in the morning” naman ang sa akin. gaganahan ka talaga’t mapasayaw sa kalye with a catchy tune and lyrics like “together Wendy we’ll live with the sadness, i’ll love you with all the madness in my soul”

26 thoughts on “I’LL LOVE YOU WITH ALL THE MADNESS IN MY SOUL

  1. Bosing, malapit ka ng makahinga ng mabangu-bango pag-uwi mo. medyo mainit nga lang. Pero alam ko halos pareho lang ng klima singapore at dito. Anyway, sarap ng may ipod ano?

  2. hehehe, kakakain ko lang ng Panang Curry kanina, pero syempre super gamit ako ng toothpick at nag toothbrush agad para fresh breath na ulit 🙂
    wag lang sana ako madighay at baka bumalik ang amoy ng curry 😀

  3. that’s the very thing i don’t miss about singapore.. matinding amoy ng mga anap. 😀

    di na ko nahihiya mag cover ng ilong when near them. baka kasi mag create pa ko ng scene pag nahimatay ako, mas nakakahiya. hehe. ingat!

  4. wow, mukhang di ako mabubuhay sa singapore… maselan sobra ang ilong ko… no joke… nasusuka ako sa baho ng tao…

    oo nga pala jay… bat mabagal ka atang magsulat ngayon… sanay na sanay pa naman na akong bumisita sa site mo… PRESSURE!

  5. Malamang nyan mylab, lalagyan nila ng gate yung bakod. Tapos lalagyan nila ng planters yung gilid bordering the bakod complete with flowering plants. Mas maganda kung picket fence ang ilagay nila di ba? ehehehe… hindi kaya may mag-iwan ng tsinelas bago sumakay sa MRT?

  6. tito rolly, oo nga – ilang araw na lang at linggo na. uuwi na ako. malungkot nga lang dahil di ko kasama si jet. mabango nga sa pilipinas ano? lalo na sa umaga. pag sumakay ka sa FX, siguradong alam mong bagong paligo ang katabi mo.

    siguro kung may FX dito sa singapore tapos ang katabi mo’y may putok. siguro mapapatay mo siya ng wala sa oras. hehehehe. mas intimate kasi ang public transportation natin. kailangan mabango ka – kung hindi. patay na.

  7. Haydee-dai-dee-dai-dee-dai.

    buti at may penang curry diyan sa states. mahirap kasing makahanap ng malaysian-chinese food sa north america. sana authentic ang nakain mo. pag americanized na ang pagkain ay di na masarap. di naman sa hininga nakakatakot kumain ng curry – it is more on the body odor.

    ito talaga ang dish na nagpapatunay na “you are what you eat”. if you eat curry as frequent and as long enough as some people – pretty soon, you will literally smell like curry.

    kahit anong ligo at tooth brush mo, di kayang tanggalin ang amoy.

  8. hi tin. maigi pa diyan sa san diego ano, puro pinoy na mabango ang katabi mo.

    mga “anap” – hehehe. di ko agad nakuha sa unang basa. mwahaha. oo nga, nung unang punta ko, mga “pana” ang tawag sa kanila. nabisto na ba yung term na yon? hirap nga talaga – kahapon nga, inis na inis ako. parang gusto kong sapakin pero ganoon talaga sila, anong magagawa natin.

    malas ako sa eroplano, lalo na pag papuntang US. ang batting average ko ay around 70% of the time, ang katabi ko ay may putok. nakakainis.

  9. hay naku, dine sa pinas, malas mo pag me kabuilding ka na porener. pag kasabay mo sa elevator, patay kang ilong ka.

    kahit wala na sa loob ng elevator, naiiwan amoy. Yung bossing ko dati, kano, alam mong nasa malapit sayo, kasi nasasamyo mo na anghit nya. parang early warning device. hehe.MInsan, nakahalata siguro, miting namin, walang gusto tumabi sa kanya, sabi nya ” come on guys, i took a shower this morning.” bwehehehehe.

  10. hi dindin.

    alam mo, kanina ko pa gusto mag blog kaya lang nasira ang internet connection namin sa office at ngayon lang nagawa. hehehe. di naman mabahu lahat ng tao rito pero mayroon talaga na mahirap ma take. lalo na yung mga amoy ulam ang anghit. hehe. it really bothers me to the point na nag iinit ang ulo ko at gusto kong sigawan na “MALIGO KA NAMAN!”

  11. hi pegasus.

    dito rin sa opisina namin, parati na lang pag papasok ako sa elevator eh may residual anghit ng isang mabahong mystery person. di ko ma identify kung sino siya pero pag nalaman ko, papadalhan ko siya ng isang libong spam tungkol sa deodorant.

  12. hello mylab. sige – i suggest natin na lagyan ng picket fence yung platform ng MRT. sabihin ko rin, maglagay ng mga drift wood para sa mga orchid. tapos baka pwedeng taniman ng bermuda grass yung in between the tracks and the platform. tapos lagyan natin ng “HOME SWEET H HOME” yung mga pinto ng MRT. at saka door bell.

    sigurado ako, mag mag-iiwan ng tsinelas bago sumakay ng train.

  13. Nakikibasa lang po..at ako ay sukdulang natawa.. Madalas akong malasin sa umaga pag sakay ko ng MRT mula Clementi hanggang Bugis. Walang patid, laging may putok! Umagang-umaga yan ha! Ang nakaka mangha pa eh halos pare-pareho ang amoy ng putok nila! Trademark po yata talaga ng pana yon….heheheh. Kaya minsan naiisip ko, yun kaya ang dahilan kaya naglalagay sila ng sampaguita sa buhok?! Nagtatanong lang po….

  14. nako Fafa Jay, marami reng ganyang tao dto! May isang bus dto na inde ko sinasakyan between 3-6pm (rush hour) esp last summer kse ang BAHO! Lahat ng naamoy mo sa bus, ganon ang naaamoy ko! to think na 2 km lang ang byahe ko feeling ko ren forever na ako sa bus na yun! Ang sarap bigyan ng deodorant at sabon ang mga tao na yun no?

    Dto ren ulet mga 2 weeks ago, may tumalon sa train tracks. Inde lang isa, kunde dalawa tas ang interval pa nila ay tipong one hour a at rush hour pa sila tumalon. bute na lang na i dont take subway train tracks going to school. kunde aabutin ako ng 48 yrs para makapasok sa school! LOL

  15. hi anthony.

    sampaguita? yung kumanta ng “panahon na para magsaya, forget mo na ang problema, pa dance dance para sumigla, rock and roll hanggang umaga”?

    ang alam ko mahilig silang maglagay ng coconut oil sa buhok. medyo malayo layo rin ang byahe mo kabayan. dati akong malapit sa clementi at diyan ako tumira ng isang taon. mas maraming mabahu sa inyo kaysa rito sa amin sa east coast. hehe. mag baon ka na lang ng panyong pinatakan ng pabango. o kaya, gantihan mo na lang sila – UMUTOT ka sa train.

  16. bonjour mavic.

    “pana” – slang word para sa mga bumbay. as in

    “ind— pana,
    kakana kana
    tatlong betlog
    kakalog kalog”.

    don’t ask me kung sino ang nagimbento nito. hindi pa ako OFW naririnig ko na ito.

  17. ay! bobo-tech ako (ni hindi pa ako nakakahawak ng ipod)

    and hamo, pag-uwi niyo ng pinas medyo makaka-recover ang ilong mo. lintek na kabahuan naman kasi yang mga ayaw magsabon diyan. pati ako nahihilo sa description mo. bwahahaha

  18. hello batjay, hindi nag-iisa ang ilong mo sa dinanas mo hehehe! nag-grocery kami dito nung 1 araw, hindi ko napigilan ang mapaubo sa sobrang sama ng amoy. pinaghalong halimuyak ng pana at alimuom ng mga matatandang irish na hindi naliligo (1 week kung magpalit ng damit ang ibang tao dito sa opis!!!)

    kaninang lunch ay may curry din dito, masarap naman at mukhang 1 sa mga paboritong dish yan dito. amoy curry nga lang tuloy ngayon ang jacket ko hehehe!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *