nakatanggap ako ng email nung weekend tungkol kay mr. gabertan, ang teacher ko sa history nung high school sa notre dame. mayroon siyang karamdaman at nawala siya sa domestic airport nung pauwi sila ng kanyang asawa sa cotabato.

pagtapos ng apat na araw, natagpuan siya sa campus ng notre dame sa kalookan.

nung first year ko ng college sa mapua, 35 pesos per unit ang singil sa akin. wala pang isang libo per sem. hindi ito nagbago haggang nagtapos ako 5 years later. ngayon daw, apat na ang semester nila per year at hindi bababa sa 100,000 peses per sem ang ibabayad mo. tanginangyan, siguro ang nakakakapag aral lang ngayon doon ay yung mga anak ng mayayaman, drug lord, OFW, mga nagsanla ng lupa at mga magnanakaw.

consider this: yung binayad ko ng limang taon ng college ay 10% lang ng binabayad nila sa isang sem ngayon.

sa mapua nung araw, dalawang klase lang daw ng studyante ang nakakapasa. yung matalino at yung maabilidad. hindi naman ako matalino kaya siguro maabilidad ako.

Continue reading →

nung nagsimula akong mag college nung 1983, buhay pa si ninoy aquino at rolando galman. ang tuition ko ng isang sem ay 975 pesos. galante ang mapua nung araw at walang increase sa tuition fee from first year hanggang sa mag graduate ka. magkano ang ginastos ko para sa limang taong pag-aaral? teka at ma compute nga: 975 rounded off to 1,000 pesos taymis 2 sems per year equals 2,000 pesos taymis 5 years of engineering equals 10,000 pesos. sige, sabihin na nating additional 500 para sa summer classes every year, that’s still… teka at ma compute nga: 500 taymis 5 equals 2,500 plus 10,000 equals 12,500 pesoses. still cheap para sa isang engineering degree.

Continue reading →

nung umuwi kami ni jet sa pilipinas last december, nagkaroon ako ng opportunity para makita ulit ang dalawang tao na malaki ang influence sa buhay ko. mahigit 20 years ko na silang hindi nakikita. meet the husband and wife team of mr. and mrs. chaves, my high school principal/assistant director and kindergarten teacher, respectively. nagtataka nga ako kung bakit parang hindi sila tumanda. una ko silang nakilala, 5 years old ako at uhugin pa. 35 years later, kami ang tumanda samantalang hindi sila nag bago. in fact, nagmukha pa silang mas bata sa amin. may magic yata talaga ang pagtuturo. si mr. chaves nga, nung high school kami, wala nang buhok – aba ngayon, mas mahaba pa ang buhok sa akin. hehehe. joke lang sir. baka ibilad mo na naman ako sa araw.

Continue reading →

si mr. bonus ang isa sa mga instructor ko sa mapua (na ginawang malayan colleges na binalik agad sa mapua dahil maraming nagreklamo) nung early 1980s – isang renaissance man sa mata ko. mayroon siyang double degree sa mechanical at civil engineering, physical education teacher, instructor ng algebra at trigonometry, swimming coach at official din ng philippine swimming team at parating nasa olympic games. bukod pa sa lahat ng ito, twisted din ang sense of humor niya and he never takes himself seriously. my kind of guy.
Continue reading →