mahigit $100 ang binayad ko sa co-pay ng gamot. tangina, dumating na ata ako sa stage ng buhay ko na mas malaki na ang binabayad ko sa pag gamot ng chronic illness. nakikinita ko na ang susunod: falling teeth, old man smell, hollow bones, bwakang inang aches and pains sa parte ng katawan kong hindi ko alam existed.
pero isa lang sinisiguro ko: i will not go gently into that madapaking night.
nung bata ako, pinangarap ko talagang maging ninja. pero at the same time, dahil sa apollo 11, ginusto ko rin na maging astronaut. actually, ang gusto ko talaga eh maging unang pinoy ninja astronaut sa buong mundo.
i love my place of work. i love the fact that my office faces the morning sun because i get a tan everyday while i’m working. the only thing is, i have deep dark brown southeast asian skin and i don’t need a motherfucking tan at all.
naalala ko nung kinunan ito. nagpunta ako photo-me ata sa SM city dahil kailangan ko ng litrato para sa school ID. naka white t-shirt ako at white yung background, tapos hindi siguro balanse yung camera kaya ulo ko lang tuloy ang lumabas sa litrato.
asar na asar ako roon sa kumuha sa akin dahil sinisingil pa rin ako kahit floating head ang lumabas. BWAHAHA. pero natawa pa rin ako sa hitsura ko kaya binayaran ko na rin ang pangit kong kuha knowing that someday, mayroon itong pakinabang.
–
kitang kita ang kutis betlog ko sa larawan na ito. di bale, balbon naman. hehehe. bumili ako ng tag na bracelet. sinusuot ko ito pag tumatakbo ako at nagbibisikleta. you know, just in case.
43 years old na ako this year pero dala ko pa rin ang habits ko nung nasa elementary pa ako. hanggang ngayon, kailangan pa ring may ruler sa tabi ko sa opisina. wala naman itong silbi dahil nasa computer na halos lahat ng trabaho ko. pakiramdam ko tuloy para itong appendix: evolutionary dead end pero dala-dala mo pa rin.
yung isa ko pang habit nung elementary ako na dala ko pa rin hanggang ngayon ay tinitingnan ko yung titi ko pag umiihi ako.
nasa canada ako this week. customer visit sa montreal at toronto. ano ba makikita sa canada bukod sa bwakanginang kick ass poutine at mga taong mahilig magsabi ng “Eh”?
P.S. – sana makita ko si leonard cohen.
yung desktop daw ng computer mo tells a lot about yourself. ano ang ibig sabihin ng sa akin? that i’m a fucking dull person, perhaps. simple lang kasi ito dahil ayaw ko ng clutter at yung mga pinaka importanteng program lang ang naka display. samakatwid, typical engineer mentality of simplicity and functionality. disipulo kasi ako ng occam’s razor (or inaderwords, KISS).
eto ang current playlist ko ngayong lingo ng april habang naalala ko ang daddy at mommy ko, habang binabalikan ko ang panahon nung lumalaki ako sa barrio talipapa, habang iniisip ko ang buhay ko at habang punong puno ng pagmamahal sa asawa ko.
napansin ko lang na dumadalas ang pagutot ko pag umiinom ako ng gatas. hindi ko alam kung bakit. normal ba ito? ang tingin ko kasi ay semi lactose intolerant ako at ang manifestation nito ay excessive farting. medyo torn nga ako sa pag decide kung hihinto na lang sa pag inom ng gatas o kaya ay maging strong and healthy pero ututen.
in the end, malamang ay pipiliin ko na lang yung strong and healthy option. umuutot lang naman ako kung walang tao, kaya ok lang. para sa akin kasi, ang pag utot pag walang tao ay philosophical in nature. katulad ito ng kasabihang – “if a tree falls in a forest and nobody is around to hear it, does it make a sound?”
