ayon sa balita kahapon, ang lewy dementia raw ang ikatlong pinaka sikat na type ng dementia, at yung mga may sleep disorder daw ang may malaking chance na magkaroon nito. sabi rin sa report, ang pinakasikat daw na dementia ay ang huey dementia at sinusundan ito ng dewey dementia.

alam mo nang panahon na mag gupit ng kuko kapag nag type ka sa keyboard at iba na ang tunog ng pagtama ng daliri sa mga keys.

ano ang tunog, unkyel batjay?

sintunado.

ayos, mukhang na approve ng supreme court and obama care. ngayon, pwede ko nang ipagamot ng libre yung kurikong ko.

kurikong… bilang na ang araw mo!

sabi ng doktor ko sa mata, kailangan ko raw palitan yung lenses ng salamin ko kasi lumabo raw ng kaunti ang mata ko over the span of a year. sabi ko how much will it cost?

“250 dollars”, ang sagot ng doktor ko.

“i want a second opinion” ang sabi ko.

“you have bad breath” and balik niya.

eye exam ko ngayon kaya nag tooth brush ako ng husto, nag ahit at nagtanggal ng buhok sa ilong. kulang na lang nga, magbunot ako ng buhok sa kilay.

nahihiya kasi ako sa doctor ko kasi nakatututok siya sa mukha ko habang tinitingan ang aking beautiful eyes. hindi nga ako humihinga kasi baka sabihin niya, malabo na nga mata ko, bad breath pa ako.

sa kalagitnaan ng eye exam at pinatay na ng doktor ko yung ilaw at pinababasa niya sa akin yung mga maliliit na letra sa pader habang pinagmammasdan niya yung mata ko an inch away from my face: minsan piipilit ko na lang hindi huminga kasi baka ako madighay at malaman niyang kumain ako kagabi ng mexican food.

pagtapos ng lahat, tinanong ko sa eye doctor kanina kung ano ang tawag doon sa paglabo ng mata dahil sa sobrang dami ng muta. sabi niya “astigmakupal” daw. natawa ako.

pag ikaw ang late sa appointment, may multa na $50. pag doktor ang late, ok lang. ano kaya kung singilin ko siya ngayon?

pupunta ako sa doktor ko sa mata kaya kailangang mag toothbrush, mag ahit at mag tanggal ng buhok sa ilong. masyadong intimate ang eye exam.

natalsikan ng kumukulong mantika ang paa ko nung sabado. nagluluto kasi ko nung bago kong natutunang daing na bangus eh tanginang mantika yan, bigla na lang tumalsik ang nag landing sa paa ko. lapnos ang balat at masakit hanggang ngayon.

yan ang hirap sa mayroong diabetes. pag nagkaroon ka ng sugat, napakahirap pagalingin. pag nagkaroon ka ng sugat sa paa, tapos nang kumanta yung fat lady, hindi pa rin ito gumagaling. naka tsinelas nga ako ngayon sa opisina para nahanginan. ok nga eh. pag may nangulit sa akin ngayon, tsi-tsinelasin ko sa pwet.

may kumakalat daw ngayon na swine flu galing ng mexico kaya inilabas ko na naman yung protective face mask na ginamit ko nung may SARS sa singapore nung 2003.

sabi kasi sa opis namin sa singapore nung araw, mag suot daw kami ng mask para hindi mahawa kaya gumawa ako. effective naman ito dahil hindi ako nagka SARS. ang masama lang eh kung may ilang beses din akong napagkamalang si zorro sa loob ng train.

nagpunta na naman ako sa lab nung tuesday para magpakuha ng dugo. oo virginia, it’s that time again. four times a year kasi ang check-up ko kay doc mary para sa aking diabetes. hopfully, maganda ang results ko this time. sa tingin ko naman ay ok dahil in shape ako at in fact, kakatakbo ko lang nga ng marathon last month. but you never know. pag dumating ka kasi ng middle age katulad ko, ang dami nang problema. pakiramdam ko minsan, para akong used car. may mga katok na sa makina kaya kailangan ng patuloy na maintenance.

ang dami ngang kinuha na dugo sa akin. gusto ko ngang humingi ng isang tasa kasi mayroong malapit na filipino store sa laboratory. pwede akong bumili ng puto para masarap ang merienda.