spinach tokwa

walang sablay pag pinagsama mo ang tokwa at spinach. ito yung pagkaing sobrang sarap pero ang daling gawin. parang salamangka talaga ang pagluto – ihagis mo lang ang mga rekado sa palayok at isalilalim sa apoy sandali. presto! pagkaing masarap.

Spinach con Tokwa 001

 

Saba Di Ha!

hindi lahat ng saging ay pantay-pantay. kung saging na saba rin lamang ang pag-uusapan, pinkamasarap pa rin ang dito galing sa bayang magiliw. di ko alam kung bakit, pero lahat ng may phallic shape na pwedeng isubo sa bibig ay masarap dito sa pilpinas.

sabi ni pastor mang boy, ito raw ay patunay na ang diyos ay pag-ibig.

in praise of lakatan

masarap talaga ang saging ng pinoy. maliit lang pero tangina, ubod ng tamis at ang sarap isubo na parang bumo blow-job.

lakatan, you rock my world.

Super Duper Fish Head Curry at Kok Sen

lumipat na ako sa amerika pero muli kong binabalik-balikan ang aking pinakamamahal na fish head curry sa kok sen.

dumating kami ngayong gabi at punong-puno ang restaurant pero yung auntie na hindi ako nakita ng tatlong taon ay bukas kamay na sumalubong, nag bigay agad ng lamesa at alam na agad niya kung ano ang gusto kong kainin. hindi nagtagal at naluto na rin ang inorder, kakainin namin ito sa labas ng kalye, pinapawisan dahil sa anghang pero enjoy na enjoy.

Pho King Good

isa lang masasabi ko sa vietnamese food dito sa bayan ni micky mouse: it’s pho king good, at masarap din i-blow job ang goi cuon.

Binagoongan

masarap ang binagoongan kung ang lasa ng bagoong ay pahiwatig lang ng matinding sarap ng pinaghalong ginisang kamatis, sibuyas at bawang, anghang ng sili, yin yang linamnam ng laman at taba ng liempo at earthiness ng talong.

ginisang monggo

“what’s that you’re eating?” ang tanong ng kaopisina ko, habang tinitingnan ang baon kong ginisang monggo.

“it’s called monggo”, ang sabi ko naman.

“like the pencil?” ang tanong niya.

“gago”, ang sagot ko.

pitong nilalamig na longganiza

pitong nilalamig na chicken hamonado longganiza. di nila alam na ilang minuto na lang ang nalalabi sa malamig nilang buhay.

Unidentified Flying Catsup Soysauce

himala, may toyong pinoy na sa grocery dito sa irvine. tanda lang na kahit pakonti-konti eh pumapasok na sa local na kultura ang kapinoyan.

hinihintay ko na lang ang panahon kung saan magbebenta na sila ng balut. mga bwakanginang amerikano kasi eh ito na lang parati ang tinatanong sa akin, i.e., kung kumakain daw ako ng balut.

Ta-dah! Paksiw na Tiyan ng Bangus

ang isang magandang nangyari sa akin, simula nang ako’y mapadpad dito sa estados unidos eh natuto akong magluto. nung nasa pilipinas pa kasi ako eh, ako yung tipikal na spoiled bunsong anak na lalaki – taga kain na lang parati.

pero iba na ngayon. nagbago ang pagtingin ko sa buhay, simula nang matuto akong magluto ng adobo, sinigang, bistek tagalog, ginisang munggo at binagoongan.

kahapon, sinubukan kong magluto ng paksiw na tiyan ng bangus. panalo.

the spaghetti incident

parati na lang lumalabas ang kapinoyan ng isang pinoy na nakatira sa ibang bansa pag siya’y kumakain. parang ko, pag kumakain ako ng spaghetti, tulad ng mga bikolanong uragon eh gusto ko may maanghang kaya naglalagay ako ng sriracha hot chili sauce. oo mang boy, eto yung hot sauce na may manok na logo.

pero minsan naiisip ko rin sa sarili ko: ako lang ba ang bwakanginang sira ulo na naglalagay ng hot sauce sa spaghetti niya?

my ulam sleeps in a bed of rice

rest in peace dear chicken kebab na may sakit sa atay, small longganiza na parang titing pinoy and oh my god!

no mang boy, that’s not poop.