bawal dumighay sa eye exam

sa kalagitnaan ng eye exam at pinatay na ng doktor ko yung ilaw at pinababasa niya sa akin yung mga maliliit na letra sa pader habang pinagmammasdan niya yung mata ko an inch away from my face: minsan piipilit ko na lang hindi huminga kasi baka ako madighay at malaman niyang kumain ako kagabi ng mexican food.

pagtapos ng lahat, tinanong ko sa eye doctor kanina kung ano ang tawag doon sa paglabo ng mata dahil sa sobrang dami ng muta. sabi niya “astigmakupal” daw. natawa ako.

hey nineteen

ngayon ang ika-labingsiyam na anibersaryo ng kasal namin ni jet. gusto ko yung nineteen kasi prime number. medyo malayo-layo na rin ang narating namin simula nung kinasal kami sa munisipyo ng kalookan city, reception grande sa jollibee, pagtira sa bahay ng mommy ko sa novaliches hanggang sa nakabili ng bahay sa antipolo, paglipad sa singapore at eventual na paglipat sa amerika.

labingysiyan na taong sobra sa bilis. labingsiyan na taon na pakiramdam ko’y parang panonood ng pelikula ni dolphy – may kantahan, sayawan, drama, iyakan at katakut-takot na tawanan.

ilang taon na lang at malapit na tayong mag 25th anniversary. siguro pwede tayong mag pakasal ulit sa munisipyo ng kalookan kaya lang, baka patay na yung nagkasal sa atin. pero ganoon pa man, maligayang anibersaryo sa iyo, mylab.

punong-puno ng pagmamahal,
jay

choles-terror

tumaas ng over 200 ang cholersterol ko. sabi ni doctor mary, bawasan ko raw ang pagkain ko. simula ngayon, wala nang pritong pagkain ulit. cheesecake pwede, ang dagdag kong tanong? hindi daw pwede. gummy bears, ok? nope. kamote que? hindi rin daw.

tanginangyan.

racist rapist

yung kasabay kong tumakbo sa park kaninang tanghaling tapat, natakot sa akin nung makita niyang pareho kaming papasok sa underpass. hindi ko alam kung ano ang dahilan, either racist siya o mukha akong rapist. either way, pakiwari ko eh nabiktima ako ng profiling. paminsan-minsan, mahirap maging kutis betlog sa mundong maputi. para tuloy gusto kong magpunta ng arizona next weekend.