Laughing on the bus, playing games with the faces

four years in singapore, two years in california. yan ang summary ng buhay ko bilang OFW, so far.

maraming mga highs – nabayaran namin in full ang bahay sa antipolo, nakapag travel kung saan-saan, tumaba at pumayat, nagkaroon ng pagkakataon para mabuhay ng medyo masagana, nakakatulong kami sa pamilyang naiwan namin sa pilipinas at naging mas close ang relationship naming mag-asawa dahil kami lang ni jet ang magkasamang dumidiskarte sa kung ano-ano ang mga dapat naming gawin para mabuhay sa isang bansang umampon sa amin.

Continue reading

I Run For Life

for the 2nd straight year, tatakbo ulit ako sa 5K race ng susan g. komen race for the cure. ito’y isang organization na tumutulong sa pag gamot ng breast cancer. bakit ko ba sinalihan ito? dahil maraming pupunta rito na may boobs? hindi. gusto ko lang makatulong kahit papano and being part of a cause makes me feel good. who would have known na magkakaroon ng running man ang Barrio Talipapa?

Continue reading

Young and pretty on the mean streets of the city

ang hirap pala ng nag-iisa ano? ngayon lang ako walang kasama ulit ng medyo matagal at hindi na ako sanay. hindi naman ako hiniwalayan ng asawa ko. umuwi lang siya sa pilipinas ng dalawang linggo. kaya eto, naiwan ako rito na parang trumpong kanggarot, parang manok na walang ulo, parang saranggolang may kilya, parang langaw na tinanggalan ng pakpak, parang titing walang betlog at kung ano-ano pang descriptive na salita na nagpapahiwatig na walang direksiyon ang iyong buhay dahil hindi mo kasama ang iyong minamahal.

Continue reading